vrijdag 6 juli 2007

Vakantie



Goed aangekomen in Turkije. Maar wel met een koffer minder. Wel ingescheept...of heet dat ingevlogen ....maar niet uit het vliegtuig gerold. Om twaalf uur vertrokken van huis en rond twaalf uur middernacht gearriveerd in Kusadasi waar ze een huis hebben . Zoveel oponthoud op de luchthaven, papieren invullen,wachten, Schiphol bellen........ook daar weet men nergens van.........Maar goed dat ze naar Turkije zijn en niet naar een land waar de druppels aan je neus vast vriezen, want in die koffer zaten de kleren van mijn kleinzoons. Alles spiksplinternieuw gekocht. Wie weet wat een beetje kinderkleding kost weet hoeveel geld er in die koffer zat. Want in het vaderland van moeder, waar je maar één keer per jaar goed voor de dag wil komen doe je geen hemdje aan van twee euro, en ook geen kort broekje van Zeeman, al is daar op zich helemaal niks mis mee. Maar ik begrijp moeder wel. Die vier weken per jaar wil je blitz maken met je twee knappe zoons. Want dat ze knap zijn is een feit, ik word ook heel graag in het gezelschap van mijn kleinzoons gezien . Afijn, mijn trouwe lezers weten hoe mooi mijn kleinzoons zijn, ik toon ze maar wat graag in mijn slide shows. Geen broek aan hun kont, geen hemd aan hun lijf. En ondertussen zie ik het helemaal voor me. Mijn schoondochter die nu noodgedwongen naar de Turkse bazaar moet om kleding te gaan kopen die ze helemaal niet mooi vindt. Druk redenerend met de verkopers en haar ware Turkse aard laten zien . Geen cent te veel betalen en blijven onderhandelen tot ze aan haar prijs zit. Ik ken het, ben dan ook heel blij dat ik er niet bij ben . Eens maar nooit meer, dat is niks voor mij. Met het schaamrood op mijn kaken doe ik alsof ik niet bij het gezelschap hoor, maar wat lijken die twee ventjes op die oma die door de jongens ook nog met babaanne wordt aangesproken , niet te missen en over duidelijk de oma. Een glimlach kan ik niet onderdrukken als ik denk aan het gezicht van de marktlui......worden ze nou in de maling genomen of hoe zit dat ? Een lange ( nu kale ) Hollandse man, met een Turksprekende vrouw......twee oer Hollands uitziende jongens die accentloos Turks en Nederlands door elkaar praten ....... Ik voel mij ineens heel vrolijk.....en schiet dan ook vreselijk in de lach bij de gedachte aan mijn zoon zijn gezicht als hij mee mag naar de bazaar. Helemaal in de stemming haal ik mijn cd met Turkse muziek te voorschijn, voor mij opgenomen door mijn schoondochter omdat ik daar zo'n' lekker humeur ' van krijg. Heerlijk voel ik mij als de muziek door de boxen galmt........ik sluit mijn ogen en waan mij even een paar uurtjes vliegen hier vandaan . Heerlijk, echt heerlijk dat ik als ik mijn ogen weer open niet op een Turkse bazaar loop naast mijn hevig discussierende en afpingelende schoondochter, maar uitkijk op mijn o zo vertrouwde Loonse duinen . Wat is vakantie heerlijk.......wens jullie het zeker allemaal toe, een hele fijne vakantie.


maandag 2 juli 2007

International Farmer



U heeft 1 nieuw bericht in uw postbox op Waalwijk-web. De butler die ik ingesteld heb als postbode op mijn emailadres geeft dit bericht aan. Ik ben verbaasd, het is niet voor niets dat ik de butler een contract heb gegeven. Op mijn ' oude ' emailadres wordt nauwelijks meer post bezorgd, vandaar dat ik de butler heb ingesteld, die mij netjes komt berichten dat er post is voor madam.........
Er is een bericht van Walt.
Walt ken ik van Waalwijk-web. Ik heb daar een hele leuke tijd meegemaakt, veel vrienden en contacten, en ook heel erg veel plezier. Als een kaars is het uitgedoofd, mede door de andere opzet van
Web2Go, waar Waalwijk-web onder valt. Walt was daar ook regelmatig te vinden, en we stuurden elkaar af en toe een berichtje. Ik ben dan ook heel verbaasd om van hem te horen. Al zeker anderhalf jaar heb ik niets meer van hem vernomen.
Een kort bericht.

Hallo Kato, ((( Katootje was mijn web naam )))Ik ben weer eens op Nederland web geland en vond zo je e-mail. Ik heb nu mijn boek ook op het volgende address gezet: Je kunt nu mijn boek lezen op http://www.getjealous.com/tlaw Ik schrijf je later wat meer sorry nog steeds erg druk. Groetjes Walt

Die Walt, nog altijd aan het schrijven over zijn leven als international farmer. Ik herinner me nog zijn colmn's, ik kon niet wachten tot hij weer een stukje geschreven had. En nog altijd heeft de farmer het razend druk, want zo heel erg veel hoofdstukken heeft hij er niet aan toegevoegd het afgelopen anderhalf jaar. Niet zo verwonderlijk als je de halve wereld afreist als international farmer. Ineens was ik Walt uit het oog verloren, en zoals dat gaat, ik dacht ook niet meer aan hem en aan zijn mooie verhalen . Tot vandaag. Blijkbaar heeft Walt een oud mailtje van mij boven water gehaald waarin ik naar zijn verhalen informeer. Heeft hij ook weer even terug gedacht aan de leuke tijd op Nederland-web en zo mijn mailtje gevonden .
Het was even zoeken, maar ik heb de farmer met zijn bijzondere verhalen weer gevonden.
Ik lees de zeventien hoofdstukken in een keer uit..........en ik wacht in spanning op deel achttien.
Nu hoop ik maar dat Walt niet weer uit mijn gezichtsveld vertrekt, want dan zal ik zijn boek nooit helemaal uit kunnen lezen, en zal ik nooit weten hoe het verder gaat met Walt.
Africa was zijn werkterrein toen ik hem voor het laatst tegenkwam........ik weet niet waar Walt nu woont en werkt, maar als hij blijft werken aan zijn boek , kom ik dat zeker ook te weten .