Vreselijk gelachen vanmiddag .Om Harold. Harold werkt als parttimer in het bedrijf waar ook mijn dochter al achttien jaar werkt.
Nee, Harold werkt er nog niet zo lang, Harold werkt parttime om zijn studie te kunnen betalen. Harold is dus student.
En die jongen gaat een gouden toekomst tegemoet, dat voorspel ik je.
Koffietijd. Mijn dochter zit tegenover Harold die haar op zijn gemakje eens zit te bekijken. Met zijn vingers in elkaar verstrengeld en duimen draaiend op zijn buik vraagt hij plotseling aan mijn dochter, ' en, hoe werkt het biologische klokje tegenwoordig bij jou ?
Mijn dochter kijkt hem verbaasd aan. ' Wat bedoel je Harold, vraagt ze hem, zie je iets aan mij of zo wat je niet hoort te zien, wil je misschien iets duidelijker zijn ?'
' Nou, zegt Harold, ik heb thuis eens over jou nagedacht, want weet je nog dat we onlangs ook hier eens met elkaar spraken over vreemde dromen, en jij had er wel een paar. ' Je droomde over enge dingen die zouden kunnen gebeuren met kinderen, en ik heb daar thuis eens mijn gedachten over laten gaan.' En mijn vraag aan jou is of het allemaal wel wil lukken ..........'
Mijn dochter, niet snel uit het veld te slaan weet even geen woord uit te brengen. ' Of het wil lukken, vraagt Harold nog een keer met klem. Of het wil lukken met het uitvoeren van je kinderwens, want dat is de conclusie die ik heb getrokken uit jouw vreemde dromen.' Je hebt een onvervulde kinderwens.........
Zit je daar met een aantal collega's, je bent bijna achttien jaar getrouwd, iedereen op het werk weet inmiddels dat je bewust kinderloos bent, komt zo'n aankomend student met de meest bizarre vraag aanzetten...........een wel hele intieme vraag.
Er valt een stilte en alle ogen zijn gericht op mijn dochter. Die is razendsnel hersteld van haar black-out, en geeft Harold als antwoord, ' nou Harold, ik zal het speciaal voor jou nog een keer vertellen, want je werkt hier nog niet zo lang, en een en ander kan je ontgaan zijn.'
Gegniffel rond de tafel, want de andere collega's hebben een vermoeden van wat er komen gaat, mijn dochter kennende.
' Je moet alleen wel beloven er met niemand over te praten, dat hebben de collega's die hier zitten ook moeten beloven.'
Harold gaat er eens goed voor zitten, en belooft plechtig nooit met een woord te reppen over het feit waarom de biologische klok van mijn dochter niet werkt..........want dat is Harold zijn overtuiging. Hij heeft haar gedrag geobserveerd, en dat ze een kinderwens heeft is hem duidelijk. Als aankomend psycholoog heeft Harold daar kijk op.
' Weet je Harold, ik vind het een heel pijnlijk onderwerp, maar ik wil je niet in onwetendheid laten over het feit waarom het ' niet wil lukken ' bij ons..............Het zit zo, mijn man en ik , wij passen wel bij elkaar, maar niet goed in elkaar, op de één of andere manier komt het zaadje niet aan op de plaats van bestemming, en wij zijn beiden niet zo gecharmeerd van dokters en gefrunnik aan ons lichaam.........'
Harold valt stil. Zakdoekjes komen te voorschijn voor de tranen die over de wangen van de collega's rollen..........tranen van het onderdrukte lachen................De een na de ander moet ineens weer aan het werk, de koffie pauze is voorbij.
Harold loopt op mijn dochter af, betuigt zijn medeleven en verlaat in stilte de koffiekamer.
Ze hebben ons straten verderop kunnen horen lachen, mijn dochter en mij. Maar van één ding zijn we heel zeker, Harold zal een hele goede psycholoog worden, een man met liefde voor zijn vak, én voor zijn patiënten, én met een vooruitziende blik !
Nee, Harold werkt er nog niet zo lang, Harold werkt parttime om zijn studie te kunnen betalen. Harold is dus student.
En die jongen gaat een gouden toekomst tegemoet, dat voorspel ik je.
Koffietijd. Mijn dochter zit tegenover Harold die haar op zijn gemakje eens zit te bekijken. Met zijn vingers in elkaar verstrengeld en duimen draaiend op zijn buik vraagt hij plotseling aan mijn dochter, ' en, hoe werkt het biologische klokje tegenwoordig bij jou ?
Mijn dochter kijkt hem verbaasd aan. ' Wat bedoel je Harold, vraagt ze hem, zie je iets aan mij of zo wat je niet hoort te zien, wil je misschien iets duidelijker zijn ?'
' Nou, zegt Harold, ik heb thuis eens over jou nagedacht, want weet je nog dat we onlangs ook hier eens met elkaar spraken over vreemde dromen, en jij had er wel een paar. ' Je droomde over enge dingen die zouden kunnen gebeuren met kinderen, en ik heb daar thuis eens mijn gedachten over laten gaan.' En mijn vraag aan jou is of het allemaal wel wil lukken ..........'
Mijn dochter, niet snel uit het veld te slaan weet even geen woord uit te brengen. ' Of het wil lukken, vraagt Harold nog een keer met klem. Of het wil lukken met het uitvoeren van je kinderwens, want dat is de conclusie die ik heb getrokken uit jouw vreemde dromen.' Je hebt een onvervulde kinderwens.........
Zit je daar met een aantal collega's, je bent bijna achttien jaar getrouwd, iedereen op het werk weet inmiddels dat je bewust kinderloos bent, komt zo'n aankomend student met de meest bizarre vraag aanzetten...........een wel hele intieme vraag.
Er valt een stilte en alle ogen zijn gericht op mijn dochter. Die is razendsnel hersteld van haar black-out, en geeft Harold als antwoord, ' nou Harold, ik zal het speciaal voor jou nog een keer vertellen, want je werkt hier nog niet zo lang, en een en ander kan je ontgaan zijn.'
Gegniffel rond de tafel, want de andere collega's hebben een vermoeden van wat er komen gaat, mijn dochter kennende.
' Je moet alleen wel beloven er met niemand over te praten, dat hebben de collega's die hier zitten ook moeten beloven.'
Harold gaat er eens goed voor zitten, en belooft plechtig nooit met een woord te reppen over het feit waarom de biologische klok van mijn dochter niet werkt..........want dat is Harold zijn overtuiging. Hij heeft haar gedrag geobserveerd, en dat ze een kinderwens heeft is hem duidelijk. Als aankomend psycholoog heeft Harold daar kijk op.
' Weet je Harold, ik vind het een heel pijnlijk onderwerp, maar ik wil je niet in onwetendheid laten over het feit waarom het ' niet wil lukken ' bij ons..............Het zit zo, mijn man en ik , wij passen wel bij elkaar, maar niet goed in elkaar, op de één of andere manier komt het zaadje niet aan op de plaats van bestemming, en wij zijn beiden niet zo gecharmeerd van dokters en gefrunnik aan ons lichaam.........'
Harold valt stil. Zakdoekjes komen te voorschijn voor de tranen die over de wangen van de collega's rollen..........tranen van het onderdrukte lachen................De een na de ander moet ineens weer aan het werk, de koffie pauze is voorbij.
Harold loopt op mijn dochter af, betuigt zijn medeleven en verlaat in stilte de koffiekamer.
Ze hebben ons straten verderop kunnen horen lachen, mijn dochter en mij. Maar van één ding zijn we heel zeker, Harold zal een hele goede psycholoog worden, een man met liefde voor zijn vak, én voor zijn patiënten, én met een vooruitziende blik !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten