De kleinzoons slapen weer thuis. Ik ben dus weer home alone, en ook dat is weer even wennen. Gezellig hoor, samen in bed, kleinzoon en ik . Nu kan het nog, negen is nog een leeftijd waarop je het geen probleem vindt om naast je babaanne te slapen, alleen de nachtzoen was al even afgeschaft, maar dat maken andere dingen ruimschoots goed. ' Ik vind het gezellig bij jou ', en de volgende keer kom ik weer bij jou slapen '. De volgende keer is over vier weken, en ik verheug me er ook weer op, ook al is de rust nu wel even welkom, al is het alleen maar voor mijn hernia, even het bed voor mij alleen. Want het draait wat in zijn slaap, zo'n kleinzoon. Zeker als hij ook nog regelmatig even wakker wordt omdat hij zo verkouden is en zijn neus regelmatig verstopt zit. Dan moet je als oma ook niet vragen of zijn neus verstopt zit, want dan krijg je als antwoord ' nee, die zit nog gewoon op zijn plek '. Na een paar neusdruppels slaapt hij zo ook weer in . Afgelopen nacht niet. Ik werd wakker omdat ik voelde dat mijn kleinzoon ook wakker was, dat voel je gewoon. ' Jij maakt geluid babaanne, zegt hij tegen mij. Ik vraag dus of hij wakker is geworden van mijn gesnurk, want wat voor geluid zou een mens anders maken in zijn slaap. ' Nee, jij snurkt niet zoals papa, maar jij fluit '. 'Ohh, fluit ik , vraag ik hem, en ik ben allang blij dat ik niet snurk, want dat lijkt me vreselijk, allleen mannen snurken maar volgens mij. Nachten heb ik doorgebracht op de logeerkamer omdat ik de slaap niet kon vatten vanwege een oorverdovend en hoogst irritant geluid. Mensen die snurken....vreselijk, dat doet een huwelijk geen goed, en een ongebonden relatie ook niet volgens mij. Zie daarbij een half openstaande mond, ogen die draaien, en je zou direct echtscheiding gaan aanvragen, de verliefdheid is meteen over als je daar elke nacht voor op de vlucht moet. Maar zo erg is het blijkbaar niet met mij. 'Ja, jij fluit, niet met je mond maar met je neus '. Hij kijkt me in het halfdonker onderzoekend aan. 'Hoe doe jij dat babaanne vraagt hij. Nou weet ik absoluut niet wat voor fluitje hij bedoeld, want ik hoor mezelf niet 's nachts, en dat ik fluit is al helemaal nieuw voor mij, niemand die mij daarop wijst. ' Doe het eens voor, vraag ik hem, op wat voor geluid lijkt het ? Is het een leuk fluitje ? 'Nou, zegt hij, ik weet niet hoe ik dat moet voordoen, want ik kan alleen fluiten met mijn mond'. Daar zit wat in, dus ik vraag of het een leuk fluitgeluid is. Ik gebruik al jaren geen fluitketel meer, en zijn moeder ook niet, dus ik weet niet zo snel een voorbeeld te geven. Maar in mijn tijd vond ik het geluid van een fluitende ketel een gezellige fluit, ik had er zeker geen hekel aan. Dus ik hoop maar dat mijn nachtelijk gefluit hem ook gezellig in zijn oren heeft geklonken . We besluiten weer te gaan slapen, want vanmorgen was de eerste schooldag na zes weken vakantie, en een beetje uitgerust moet je dan wel zijn. Hij draait zich om, ik ook , maar ineens wist hij het blijkbaar.....want weer draait hij zich om, stapt het bed uit en komt weer terug met een papieren oprolfluitje, zo'n ding wat vaak in een verrassingssnoepzak ( wat een woord ) zit. Ik ben een oma die alles bewaart,en nog geen fluitje van een cent weggooit. Het is mij nu duidelijk. Zo irritant fluit ik dus als ik slaap. ' En babaanne, vraagt hij verder, fluit jij elke nacht zo ?' Ik weet het antwoord niet op zijn vraag. Maar als ik elke nacht zo fluitend slaap....dan is het nu misschien duidelijk waarom ik nog steeds het bed voor mij alleen heb.
Voor straks, welterusten, en morgen gezond weer op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten