Spiegelbeeld.....vertel eens even, ben ik echt zo oud als jij ........Nou, ik ben ouder vandaag, dat weet ik wel. Wat een nacht !
Na het overigens gezellige msn-en met een vriendin moest ik nog het een en ander doen. Toch wel laat geworden ja. Maar om nou bij het opstaan meteen weer oog in oog te staan met mijn eigen rommel, nee. Dus zeker half drie voor ik eindelijk lag. Om half vier was ik er weer uit. Wist me geen raad van de pijn in mijn rug die ook nog zo lekker doortrok naar mijn rechterbeen. Ik weet dat er ook weer een periode komt dat ik zonder pijn kan slapen, zonder pijn op sta, maar wanneer dat zal zijn is nog niet bekend. ' In die tijd rustig aan doen, zijn de woorden van mijn huisarts. Twaalf jaar heb ik dit gedonder nu al, het is begonnen in een periode waarin ik totaal geen zin meer had in het voortzetten van mijn leven. Zoals je ziet heb ik toch doorgezet, toch door die periode heen gekomen, ondanks de strijd die heel erg zwaar was. Hieraan zat ik vannacht weer eens te denken. Je denkt als er niemand is waar tegen je kan praten. Kan geen kwaad hoor, je krijgt in zo'n nacht ook weer meer inzicht in jezelf. Hoe heb ik het gedaan de laatste jaren, hoe sterk kun je zijn als er in jezelf nog maar heel erg weinig vertrouwen is. Hoeveel verdriet zou ik anderen aangedaan hebben als ik er een punt achter had gezet. Maar ik heb het goed gedaan. Ik ben er sterker door geworden, ondanks de tegenslagen die daarna toch weer voor mijn voeten rolden. Als een volleerd voetballer hou je de bal een poosje in beweging op de punt van je schoen om hem na een poosje weer eens van je af te schoppen. Nu schop ik de bal steeds verder, steeds harder. Natuurlijk krijg ik de bal terug gespeeld, maar ik doe mijn best om hem niet in mijn doel terecht te laten komen. Ik ben keeper, verdediger, middenvelder en scheidsrechter van mijn eigen wedstrijd. En die wedstrijd ga ik winnen. Dat doel heb ik mezelf gesteld. En ik ben trots op mezelf......want willen winnen is topsport, ik ben niet iemand die graag op de reserve bank zit. De finale halen, dat doel hou ik voor ogen.
Na het overigens gezellige msn-en met een vriendin moest ik nog het een en ander doen. Toch wel laat geworden ja. Maar om nou bij het opstaan meteen weer oog in oog te staan met mijn eigen rommel, nee. Dus zeker half drie voor ik eindelijk lag. Om half vier was ik er weer uit. Wist me geen raad van de pijn in mijn rug die ook nog zo lekker doortrok naar mijn rechterbeen. Ik weet dat er ook weer een periode komt dat ik zonder pijn kan slapen, zonder pijn op sta, maar wanneer dat zal zijn is nog niet bekend. ' In die tijd rustig aan doen, zijn de woorden van mijn huisarts. Twaalf jaar heb ik dit gedonder nu al, het is begonnen in een periode waarin ik totaal geen zin meer had in het voortzetten van mijn leven. Zoals je ziet heb ik toch doorgezet, toch door die periode heen gekomen, ondanks de strijd die heel erg zwaar was. Hieraan zat ik vannacht weer eens te denken. Je denkt als er niemand is waar tegen je kan praten. Kan geen kwaad hoor, je krijgt in zo'n nacht ook weer meer inzicht in jezelf. Hoe heb ik het gedaan de laatste jaren, hoe sterk kun je zijn als er in jezelf nog maar heel erg weinig vertrouwen is. Hoeveel verdriet zou ik anderen aangedaan hebben als ik er een punt achter had gezet. Maar ik heb het goed gedaan. Ik ben er sterker door geworden, ondanks de tegenslagen die daarna toch weer voor mijn voeten rolden. Als een volleerd voetballer hou je de bal een poosje in beweging op de punt van je schoen om hem na een poosje weer eens van je af te schoppen. Nu schop ik de bal steeds verder, steeds harder. Natuurlijk krijg ik de bal terug gespeeld, maar ik doe mijn best om hem niet in mijn doel terecht te laten komen. Ik ben keeper, verdediger, middenvelder en scheidsrechter van mijn eigen wedstrijd. En die wedstrijd ga ik winnen. Dat doel heb ik mezelf gesteld. En ik ben trots op mezelf......want willen winnen is topsport, ik ben niet iemand die graag op de reserve bank zit. De finale halen, dat doel hou ik voor ogen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten